Therapeut

Wie is Arnold van Winkel?

Ik ben afgestudeerd als fysiotherapeut in 1975.

Na enige ervaring te hebben opgedaan in het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam en in een vrije praktijk in Helmond. In 1977 ben ik als fysiotherapeut zelfstandig praktijk gaan voeren in Stiphout, een stadsdeel van Helmond.

Ik ben mij speciaal gaan verdiepen in klachten van gewrichten , spieren en zenuwen aan de Academie voor Orthopedische Geneeskunde. Hierna heb ik mij gericht op het verkrijgen van een internationale erkenningsgraad voor de manuele therapie, de Orthopedische Manuele Therapie. Verdere bij- en nascholing hebben mij geschoold in onderwerpen zoals: dry needling (westerse acupunctuur), voedingssupplementen, handtherapie, ontspanning, mindfullness, senso-motorische educatie (mobilising awareness) en ook de Thaise geneeskunde (nuad phaen boran).

Met deze kennis en vaardigheden en lange ervaring verwacht ik mijn patiënten zo goed mogelijk te kunnen behandelen

Specifiek over de nuad phaen boran:

Tijdens een vakantie in Thailand heb ik mij laten behandelen in het toeristisch circuit met de traditionele Thaise massage. Ik was daarbij verbaast over de vele technieken die werden gebruikt en ook over de krachtige invloeden die dit op mij had. Na er enige literatuur over te hebben gelezen, ontdekte ik dat er een professionele opleiding was. Na het volgen van deze opleiding (Thai Dee) was ik officieel "Therapeut in de Thaise yogamassage"(2008).

Er bleven echter vele Thaise geheimen verborgen. Ik volgde daarom extra cursussen in Thailand bij het ITM in Chiang Mai. (Level 4 en de Tok sen behandelingen). Al waren dit cursussen onder de autorisatie van het Thaise ministerie van onderwijs en volksgezondheid; de kennis bleef schools en simpel.

De zoektocht ging verder via het internet. Daarbij kwam ik bij de internationale organisatie van THAI  (Thai Health Organisation International) in terecht. Bij hen voldeed ik aan hun criteria voor kennis en vaardigheden en daarmee het lidmaatschap op het niveau van "practitioner"  (TP).

THAI organiseert regelmatig bijeenkomsten met als doel het kennis- en vaardigheidsniveau te verbeteren. Deelname aan deze bijeenkomsten hebben mij de kwaliteiten van leraren uit verschillende landen laten zien. Observatie is de traditionele wijze waarop al eeuwen de werkwijzen worden geleerd. Zo leerde ik ook weer meer. De Westerling die misschien wel het meest geleerd en samengevat heeft van het Thaise systeem was Asokanada. Hij was een Duitser die jarenlang en Thailand heeft gewoond en daar ook een Boeddhistisch monnik was. Hij was een van de eerste auteurs die over der traditionele Thaise massage schreef en het bleek de leraar van vele leraren in die internationale bijeenkomsten van THAI.

Toch waren er nog vele vragen en wel vooral over de theorie, want velen leerden allen maar door observatie en kopiëren van hun leermeesters. Dat wat zij deden was voor de Westerling vaak een chaos van technieken, zeker voor hen die geen medische of paramedische kennis hebben. Verzamelingen van deze technieken werden dan ook door de Thaise overheid in een veilige vorm gegoten zodat personen met een geringe algemene scholing hiermee hun kost konden verdienen. Dat is dan ook wat toeristen in Thailand leren en helaas is de kennis van vele traditionele Thaise masseurs /masseuses ook niet veel hoger. Veel leerlingen (vaak nu leraren) van Asokananda blijven nog steeds traditioneel studeren bij traditionele Thaise artsen, of bij "dorpsgenezers". Er zijn natuurlijk ook traditionele Thaise masseurs die andere leraren of cursussen gevonden hebben. Dat is niet zo vreemd, wanneer je beseft dat er duizenden traditioneel Thaise masseurs / masseuses zijn. Hun kwaliteiten zijn vaak onbekend. Intussen verdiepte ik mij in Nederland in mindfulness meditatie, mindful bewegen en adem en ontspanningstherapie.

In 2012 leerde ik Somānanda Yogi kennen op een cursus in Belgrado (Servië). Deze man was vreemd omdat hij behalve een traditionele Thaise arts (geen medische arts zoals wij die kennen!) ook een reusi (ook reusri) was. Vanuit deze combinatie had hij in Thailand jaren als traditioneel healer gewerkt. Hij was een Amerikaan die als kind al vele jaren in Thailand had gewoond, die uiteraard de Thaise taal ook kon spreken, maar ook kennis had van het Pali, de oude taal van Thailand en die door die talenkennis een officiële opleiding tot traditioneel Thaise geneeskundige had mogen doen. Die kennis van de Thaise geneeskunde is in de 19e eeuw  uit het gehele land verzameld en is al tientallen jaren het uitgangspunt geweest van de geneeskunde van Thailand voordat de moderne westerse geneeskunde kwam. Deze geneeskunde zit vol Boeddhistische rituelen zoals meditatie, reciteren van teksten en offeren om te focussen op therapeutische intenties en om onze leraren en ouders te danken.

Een reusi houdt zich ook veel bezig met de spirituele genezingen die niet altijd Boeddhistisch zijn (animistisch of Hindoeïstisch) . Het waren de leiders van de dorpen die behalve voor de veiligheid ook zorgden voor de spirituele, geestelijke en lichamelijke gezondheid. Het waren een soort medicijnmannen. Deze reusi leefden later als intellectuelen die de natuur en haar wetmatigheden bestudeerden en de meeste hielden zich niet meer met politiek bezig. Ze bestudeerden ook effecten op lichamelijk gebied door bijvoorbeeld oefeningen te doen zoals de Indiase en Tibetaanse yogi`s. Deze oefeningen werden gedaan om het lichaam krachtig en soepel te houden en deze werden ook toegepast in hun therapie voor de bevolking.

In de kennis van de Thaise geneeskunde zit dus veel meer dan ontspanning alleen en het is feitelijk een toegepaste kennis die niet anders is dan de fysiotherapie of de manuele therapie in onze cultuur. Het deel dat ik niet gebruik in mijn therapie is de specifieke kennis van kruiden. Deze zijn in Thailand heel anders en hebben ook vaak toepassingen die hier niet relevant zijn.

 

Curriculum vitae: lees verder......